|
|
|
یادداشت های من |
|
انسان همچون ستونی از نور در میان خرابه های بابل،نینوا، پالمیر و پمپئی ایستاد و در همان حال سرود جاودانگی سر داد: بگذار زمین هر آنچه را داده است باز پس گیرد. زیرا من، انسان، پایانی ندارم. جبران خلیل جبران
+
نوشته شده در سه شنبه ششم فروردین 1387ساعت 16:6 توسط مهرناز
|
|
I may not be the fastest
I may not be the tallest
Or the strongest
I may not be the best
Or the brightest
But one thing I can do better
Than anyone else
That is
To be me